De Nieuwe Gedachte

Uw bouwstenen voor een leven in balans

Emoties (energie in beweging)

In bepaalde situaties ervaren mensen instinctieve reacties op dezelfde manier als dieren. Als er gevaar dreigt, wanneer de overleving van het organisme gevaar loopt, gaat het hart sneller kloppen, trekken de spieren samen en wordt de ademhaling sneller als voorbereiding op vechten of vluchten. Oerangst.
Oerangst 
Als je in een hoek wordt gedreven, geeft een plotselinge flits van energie het lichaam een kracht die het eerder niet had. Oerwoede. Deze instinctieve reacties lijken verwant te zijn met emoties, maar zijn geen emoties in de ware zin van het woord. 
Het fundamentele verschil tussen een instinctieve reactie en een emotie is: een instinctieve reactie is de directe reactie van het lichaam op een externe situatie; een emotie daarentegen is de reactie van het lichaam op een gedachte.
Indirect kan een emotie ook een reactie zijn op een feitelijke situatie of gebeurtenis, maar het is een reactie op de gebeurtenis gezien door het filter van een mentale interpretatie, het filter van het denken, dat wil zeggen, door de mentale concepten van goed en slecht, prettig en onprettig, mij en mijn. Het is bijvoorbeeld waarschijnlijk dat je geen enkele emotie voelt als je hoort dat iemands auto gestolen is, maar als het jouw auto is, voel je je waarschijnlijk geschokt.
 
Het is verbazingwekkend hoeveel emotie zo'n klein mentaal. concept als ‘mijn' kan opwekken.
Hoewel het lichaam erg intelligent is, kan het geen onderscheid maken tussen een echte situatie en een gedachte. Het reageert op elke gedachte alsof het werkelijkheid is. Het weet niet dat het maar een gedachte is. Voor het lichaam betekent een zorgelijke, angstige gedachte 'ik ben in gevaar', en het reageert dienovereenkomstig, zelfs al is het avond en lig je in een warm en behaaglijk bed.
Er wordt energie opgewekt, maar omdat het gevaar slechts een mentale fictie is, kan die energie niet weg. Een deel ervan wordt teruggegeven aan het verstand en wekt zo nog meer angstige gedachten op. De rest van de energie wordt toxisch en verstoort de harmonische werking van het lichaam.

Emoties (en het ego)

Het ego is niet alleen het niet waargenomen verstand, de stem in je hoofd die zich voor jou uitgeeft, maar ook de niet waargenomen emoties waarmee het lichaam reageert op wat de stem in het hoofd zegt. We hebben al gezien met wat voor soort denken het egoïstische verstand zich, het grootste deel van de tijd bezighoudt en de stoornis die inherent is aan de structuur van zijn gedachteprocessen, ongeacht de inhoud. Op dit gestoorde denken reageert het lichaam met negatieve emotie. De stem in het hoofd vertelt een verhaal waar het lichaam in gelooft en op reageert. Die reacties zijn emoties. De emoties geven op hun beurt energie aan de gedachten die de emoties opwekten. Dat is de vicieuze cirkel tussen ononderzochte gedachten en emoties, waaruit emotioneel denken en het vertellen van emotionele verhalen voortkomt.
 
De emotionele component van het egoDe emotionele component van het ego verschilt van mens tot mens. Bij sommige ego's is die sterker dan bij andere. Gedachten die emoties in het lichaam opwekken komen soms zo snel dat het lichaam al met een emotie heeft gereageerd en die emotie al in een reactie veranderd is voordat het verstand de gelegenheid heeft gehad om de gedachte te verwoorden. 
 
Zulke gedachten bestaan op een preverbaal niveau en je zou ze onuitgesproken, onbewuste veronderstellingen kunnen noemen. Hun oorsprong ligt in iemands vroegere conditionering, gewoonlijk in de prille jeugd. 'Mensen zijn niet te vertrouwen' is een voorbeeld van zo'n onbewuste veronderstelling van iemand wiens eerste relaties, die met de ouders of broers en zussen, geen steun boden en geen vertrouwen inboezemden. Hier zijn nog een paar veelvoorkomende onbewuste veronderstellingen: 'Niemand respecteert en waardeert me. Ik moet vechten om te overleven. Er is nooit genoeg geld. Het leven stelt je altijd teleur. Ik verdien geen overvloed. Ik verdien geen liefde.' Onbewuste veronderstellingen wekken emoties in het lichaam op die op hun beurt denkactiviteit en/of onmiddellijke reacties voortbrengen. Op die manier schep je je persoonlijke werkelijkheid.
 
De stem van het ego verstoort voortdurend de natuurlijke toestand van welbevinden van het lichaam. Bijna ieder mensenlichaam heeft te kampen met veel spanning en stress, niet doordat het bedreigd wordt door een externe factor, maar vanuit het denken. 
Het lichaam zit met een ego opgescheept en het moet wel reageren op alle storende denkpatronen waaruit het ego bestaat. Zo gaat de stroom van onophoudelijk en dwangmatig denken vergezeld van een stroom van negatieve emoties.
 
Wat is een negatieve emotie? Een emotie die giftig is voor het lichaam en de evenwichtige en harmonische werking ervan verstoort. Angst, bezorgdheid, woede, wrok, verdriet, haat of intense afkeer, jaloezie - allemaal verstoren ze de energiestroom door het lichaam, beïnvloeden ze het hart, het immuunsysteem, de spijsvertering, de aanmaak van hormonen enzovoort. 
Zelfs de reguliere geneeskunde, ook, al weet ze nog maar erg weinig over hoe het ego functioneert, begint het verband tussen negatieve emotionele toestanden en lichamelijke ziekten te zien. 
Een emotie die het lichaam schade berokkent infecteert ook de mensen met wie je in contact komt en indirect, door een kettingreactie, talloze mensen die je nooit ontmoet hebt. Er is een algemene aanduiding voor alle negatieve emoties: ongelukkig-zijn.
 
Hebben positieve emoties dan het omgekeerde effect op het stoffelijke lichaam? 
Versterken ze het immuunsysteem, sterken en helen ze het lichaam? Dat doen ze zeker, maar we moeten wel onderscheid maken tussen positieve emoties die door het ego worden opgewekt en. Diepere emoties die voortkomen vanuit je natuurlijke toestand van verbondenheid met het zijn.
Door het ego opgewekte positieve emoties hebben hun tegendeel al in zich en kunnen daar gemakkelijk in veranderen. Hier volgen wat voorbeelden. 
Wat het ego liefde noemt is bezitsdrang en een 'verslavend zich vastklampen dat in een seconde in haat kan veranderen. Uitzien naar een verwachte gebeurtenis, eigenlijk de overwaardering van de toekomst door het ego, verandert gemakkelijk in het tegendeel - je in de steek gelaten of teleurgesteld voelen - wanneer de gebeurtenis voorbij is en niet beantwoord heeft aan de verwachtingen van het ego. Door lof en erkenning voel je je de ene dag gelukkig, kritiek, of genegeerd worden maken je de volgende dag terneergeslagen en ongelukkig. Het plezier van een wild feest verandert de volgende ochtend in grauwheid en een kater. Er is geen goed zonder slecht en geen hoogtepunt zonder een dieptepunt.
 
Door het ego opgewekte emoties worden afgeleid van de identificatie van het verstand met externe factoren, die natuurlijk instabiel zijn en elk moment kunnen veranderen. De diepere emoties zijn eigenlijk helemaal geen emoties maar Zijnstoestanden. Zijnstoestanden kunnen verduisterd worden maar hebben geen tegengestelde. Ze komen voort vanuit jou als de liefde, vreugde en vrede die aspecten zijn van je ware natuur.
 
De eend die als een mens dachtDe eend die als een mens dacht
ik heb vast gesteld hoe twee eenden vechten, wat trouwens nooit lang duurt, en dat ze na afloop uit elkaar gaan en in tegengestelde richting wegdrijven. Wat zo mooi is dat dan beide eenden een paar keer woest met hun 'vleugels slaan, waarmee ze het surplus aan energie dat tijdens het gevecht is opgebouwd laten wegstromen. Na dat slaan met hun vleugels drijven ze vredig verder, alsof er niets gebeurd was.
 
Als de eend dacht zoals een mens, zou hij het gevecht in leven houden door denken, door verhalen te vertellen. Dit zou waarschijnlijk het verhaal van de eend zijn geweest: Ik kan niet geloven dat hij dat net deed. Hij was minder dan vijftien centimeter hij me vandaan. Hij denkt zeker dat deze vijver van hem is. Hij houdt helemaal geen rekening nier mijn ruimte. Ik -vertrouw hem niet meer. De volgende keer probeert hij iets anders om me te ergeren. ik weet zeker dat hij al iets aan het bedenken is. Maar ik laat het niet op me zitten. Ik zal hem een lesje leren dar hij niet snel vergeet.' En zo spint het verstand zijn verhalen verder en verder, en dagen, maanden of zelfs jaren later heeft het het er nog over.
Voor het lichaam is het gevecht nog steeds aan de gang en de energie die het opwekt als reactie op al die gedachten is emotie, die op haar beurt gedachten opwekt. Dat wordt het emotionele denken van het ego. Je ziet hoe problematisch het leven van de eend zou worden als hij net zo dacht als de mens…